9232
  ۱۳۸۹/۱۰/۲۸
سيري در سلوك شعري زنده ياد قيصر امين‌پور
نویسنده: محمدرضا روزبه استادیار دانشگاه لرستان
   

نویسنده:
محمدرضا روزبه
استادیار دانشگاه لرستان

شعر قيصر امين‌پور، منشوري است كه هر يك از وجوه آن تجلي‌گر بعدي از منش فكري و هنري او و هم نسلانش طي سه دهه‌ي اخير است. پس مي‌توان مدعي شد كه آثار او- فراتر از افق فردي – سرشت و سرنوشت ادبي - اجتماعي يك نسل را به تماشا مي‌گذارد، و صد البته نسلي از شاعران با دستگاه فكري - عقيدتي خاص و با سيستم هنري و زيبا شناختي ويژه. با اين حال سلوك شعري قيصر در عين تشابه با بسياري از هم نسلانش ويژگي‌هاي منحصر به فردي دارد كه به آن تپش و تشخص ديگري مي‌بخشد از جمله: اعتدال شگفت، جريان‌سازي وسيع، عمق عاطفي، نجابت كمياب و ... .

اولين منزل شاعري قيصر، رباعيات، دوبيتي‌ها، غزلها و نیمايي‌هايي بود با مايه‌هاي ديني و انقلابي با صبغه‌ي ايدئولوژيك؛ محصول برخورد او با تكانه‌هاي تند انقلاب و جنگ و رخدادهاي سياسي - اجتماعي برخاسته از دل آنها در اوايل دهه‌ي 60. در اين دوره شعر قيصر - علي‌رغم برد عاطفي آن- كمتر نشاني از «فرديت هنري» با خود دارد: زيرا به سنت آن برهه از زمان، شاعران مذهبي و همگام با نظام، تعهد ديني و التزام انقلابي را ضروري‌ترين خصلت هنر و هنرمند مي‌دانستند و فراتر از اين قلمرو، چندان رسالتي براي خود و هنرشان قايل نبودند. افزون بر اين، «حضور و حركت محفلي» در عرصه‌ي شعر به تحكيم و تقويت اين باور مي‌انجاميد؛ شاعري در جمع و جرگه‌ي «شاعران و هنرمندان مسلمان حوزه‌ي انديشه و هنر اسلامي» بودن، خط سير فكري و روحي خاصي را براي شاعر رقم مي‌زد.

جهت دریافت متن کامل مقاله کلیک کنید.

©2020 HozehHonari. All Rights Reserved