9229
  ۱۳۸۹/۱۰/۲۸
ناگهان چه زود ... (نوستالوژي در شعر قيصر امين پور)
نویسنده: محسن میرصادقی کارشناس ارشد ادبیات فارسی
   

 نویسنده:
محسن میرصادقی
کارشناس ارشد ادبیات فارسی

چکیده:

نوستالوژی که درفارسی گاه از آن با غم غربت هم یاد می شود، گرایشی روانشناختی است که درنقدادبی روانکاوانه هم جایگاه ویژه ای دارد. به طور کلی غم واندوه دروجوه گوناگون آن از شاخصه های کلی وازلی ابدی شعر فارسی به حساب می آید. مهم ترین جلوه ی غم درشعر فارسی اندوه رمانتک و یا غم عشق است که به خصوص درشعرعرفانی ازقداست ویژه ای برخوردار است. دراین مقاله دومجموعه شعر متأخر قیصر امین پور؛ «گلها همه آفتابگردانند» و «دستورزبان عشق» از حیث انعکاس نوستالوژی واندوه در ابعاد مختلف بررسی شده است. ازاین منظراشعاراین دومجموعه به طرز قابل توجهی دربردارنده ی حس اندوه وغم نوستالوژیک هستند.

 

کلید واژه ها: نوستالوژی، اساطیر، بازگشت به کودکی، مرگ، غم غربت، آرمانشهر

 

برای دریافت فایل اصلی کلیک کنید.

 

©2020 HozehHonari. All Rights Reserved